woensdag 10 december 2014

Felix Van Groeningen verwelkomt vriendin Charlotte Vandermeersch met kussen


Felix Van Groeningen verwelkomt vriendin Charlotte Vandermeersch met kussen

Een hartelijk weerzien gisteren aan de vooravond van de Oscars. Samen met Johan Heldenberg arriveerde Charlotte Vandermeersch, de vriending van regisseur Felix Van groeningen, op de luchthaven van Los Angeles.
 
Felix ging hen daar ophalen en het werd een hartelijk weerzien waarbij de geliefden elkaar in de armen vielen.

'Het is ook al zo'n tijd geleden en zondagavond moet ik alweer terug omdat ik in België moet filmen,' vetelde Charlotte later op de avond tijden het Broken Circle Breakdown-feestje in kunstgalerij Voila.

dinsdag 4 november 2014

Charlotte Vandermeersch: "De hele meisjesschool had al borstjes, bij mij kwam er geen beweging in"

 
Charlotte Vandermeersch: "De hele meisjesschool had al borstjes, bij mij kwam er geen beweging in"

Humo sprak deze week met acteur Bruno Vanden Broecke ('Het Eiland', 'Wat Als?'...) en actrice Charlotte Vandermeersch ('Deadline 14/10', 'Salamander'...).

"Ik ben altijd een trage geweest", bekent Charlotte Vandermeersch in het blad. "De hele meisjesschool had al borstjes, terwijl er bij mij maar geen beweging in de zaak kwam. En toen een vriendin me er in het derde middelbaar op attent maakte dat er toch iets begon op te bollen onder mijn shirt, heb ik dat euforisch gevierd: 'Yes, tetten!' En achteraf heb ik mijn klasgenoten nog feestelijk voorbijgestoken."
Ruzie en conflicten

Vanden Broecke zegt in het interview dat hij niet van conflicten houdt. "En als er toch een conflict is, wil ik dat het zo snel mogelijk weg is. Gelukkig heeft mijn vrouw me geleerd ruzie te maken. Zij kan dat heel goed, heel mooi ook. 't Is zo'n sierlijke golf van boosheid die komt aanrollen en daarna weer verdwijnt - zonder dat er er later nog iets van meedraagt. Terwijl ik altijd bezorgd ben over hoe mensen over me zullen denken als ze me in lichterlaaie hebben gezien."

dinsdag 28 oktober 2014

Charlotte Vandermeersch interview

 
Charlotte Vandermeersch interview

Door het raam van gaas van een paalwoning monstert Charlotte Vandermeersch het Amazonewoud, het grootste regenwoud op aarde. De hitte kleeft, de jungle roept, in de verte sneuvelt een amateurontdekkingsreiziger. Ze had geen seconde getwijfeld toen ik haar hulp inriep voor mijn zomerse zoektocht naar schuilplekken voor de crisis, om zen en rust te revitaliseren: nooit had ze zich meer één met de kosmos gevoeld dan in het tropische woud in het noorden van Brazilië.

Enthousiast onderhoudt ze me over onvermoede diersoorten, medicinale planten en magische watervallen. Ik krab me de schedel onder mijn panamahoed en kan de onvermijdelijk om ons heen sluipende poema’s en anaconda’s moeilijk verdringen, maar zij gaat zonder enige reserve op in de rustgevende oerkracht van het natuurgeweld - Lara Croft lijkt voor de actrice de rol van haar leven.

    'Fuck de zinloosheid!'

Helaas muggengaas: agenda’s, geld en praktische bezwaren maken dat Charlotte en ik ons niet in een hangmat in de Braziliaanse jungle bevinden maar op kussens in een kamer in de Antwerpse stadsjungle. Als om de gemiste trip goed te maken, had ze bij de deur gezegd: ‘Hier is nog nooit een vreemde binnen geweest.’ Ze heeft een heel eigen trapsgewijs systeem van zenplekken ontwikkeld: ‘Ik moet alleen kunnen zijn. Dat kan soms in ons huis, gewoon aan de keukentafel, want Felix (Van Groeningen) is weleens op reis. Als er in huis geen plaats voor is, kom ik naar hier – maar alleen op zulke momenten, want anders voelt het te fel. En als het dan nog niet wil lukken, is mijn ultieme troef een week of drie, vier alleen op reis gaan.’

HUMO En zo ben je ook in het Amazonewoud beland?

Charlotte Vandermeersch «Ik heb het voor tropische wouden, dus wilde ik zeker ook het grootste regenwoud ter wereld zien. Via Warre Borgmans, met wie ik aan het werk was, kwam ik terecht bij Dirk Van Dijck, die er acht jaar gewoond heeft en er nog altijd een plek heeft. We kenden elkaar niet, maar hij heeft me het schoonste cadeau van mijn leven gegeven.

»Ik landde in Manaus, de verschrikkelijke elektronicahoofdstad van Brazilië – belachelijk: allemaal hififabrieken midden in het oerwoud. Een chaotisch nest, niet zo lang geleden nog heel gewelddadig. De volgende etappe was al veel beter: tweeënhalve dag in een klein bootje met plaatselijk volk, in een hangmat. Een weldadige rust overviel me, voor het eerst in mijn leven ontwaakte ik samen met de zon. Dat heeft menig prachtige foto opgeleverd van de zonsopgang over de Rio Negro, een zijarm van de Amazone.

»Dat bootje bracht me naar het paradijs, in the middle of nowhere. Ik verbleef er in een Robinson Crusoe-hut op palen, zonder elektriciteit of stromend water, met een conciërge honderd meter verderop. Ik wist meteen: beter wordt het niet. Even heb ik overwogen mijn reisplannen overboord te gooien en daar gewoon een maand te blijven. Er was helemaal niks, louter stilte. Heerlijk. Ontroerend. Bij kaarslicht heb ik daar, als in een trip, een groot deel van een schrift gevuld met bespiegelingen over het leven.»

HUMO Daar valt in een ‘Zin in Zen’-interview vast overvloedig uit te citeren.

Charlotte Vandermeersch «Helaas. De laatste week van mijn vakantie is dat schriftje gestolen, kort nadat ik aan een rood tafeltje nog iemand zijn nummer genoteerd had. Doodjammer, want tijdens de reis zelf had ik niks herlezen. Ik wilde het allemaal bewaren voor thuis.

»Ik weet dus niet meer precies wat ik allemaal geschreven heb. Het ging veel over mijn leven; ik voelde me een heel klein deeltje van een enorme kosmos. Een fantastisch gevoel, intens en overweldigend. Toen ik daar na vijf dagen weg moest, heb ik onbedaarlijk staan huilen. En nog meer toen ik vervolgens in Belém terechtkwam, waar de welig tierende misdaad maakte dat ik binnen moest blijven, het hotelbed vol vlooien zat en ik moederziel alleen was. Nog jaren later, als ik terugdacht aan die momenten in de jungle, liepen de tranen me over de wangen.»

HUMO Nooit bang geweest in de jungle?

Charlotte Vandermeersch «Natuurlijk kan de jungle gevaarlijk zijn; Dirk heeft ooit een poema in zijn tuin gehad. En toen ik in bikini met een getourmenteerde man bij een waterval ging zwemmen – hij deed me aan mijn vader denken: problemen met drank en vrouwen, de wereld de rug toegekeerd – zette die zich op een rots om te kijken of er geen slangen passeerden. Terwijl ik me van geen kwaad bewust was (lacht).

»Maar het spannendste is dat wie alleen reist onophoudelijk afwegingen en keuzes moet maken. Als iemand voorstelt je ergens heen te brengen, moet je in een fractie van een seconde beslissen of je bij die man in de auto stapt of niet. Dat was soms spannend; dan voelde ik angst opkomen en vroeg ik me af of mijn instinct me in de steek had gelaten. Tot nog toe dus nog nooit (grijpt naar hout): ik blijk perfect aan te voelen wie ik kan vertrouwen en wie niet. Maar mijn moeder is dus niet onterecht ongerust als ik alleen weg ben.»

HUMO Heftig.

Charlotte Vandermeersch «Alleen reizen ís heftig, vanwege de wisselende stemmingen: nu eens zit je diep in de put, dan weer opent een bijzondere ontmoeting perspectieven. Als mensen zich met weinig woorden en veel gebaren moeten uitdrukken, worden gesprekken vanzelf puur. Zo heb ik vele wereldjes zien opengaan, waar ik dan telkens mijn eigen wereldje tegenover kon plaatsen. Dat is uiteindelijk de oefening die ik op reis maak: mijn leven in perspectief plaatsen. Maar dat hou ik niet langer dan drie, vier weken vol; tegen dan ben ik supergevoelig en komt alles beenhard binnen.

»Als ik alleen op reis ben, kent niemand me. ‘t Is heel bevrijdend te kunnen zijn wie ik ben, zonder enige sociale druk: het maakt niet uit wat ik doe of zeg, ik mag stil en raar in plaats van spraakzaam en leuk zijn. Dat is zo puur, zonder de ballast van ‘wie wil ik zijn?’. Daar heb ik hier last van, want ik blijf wel een ijdel meisje dat gevoelig is voor wat de mensen van me denken. Op reis ben ik verlost van mezelf en bevrijd van de verantwoordelijkheden tegenover mensen die ik graag zie. Ik kom al te makkelijk in gewetensnood als ik voor mezelf kies, ik blijf toch de oudste van vier kinderen. Daarom moet ik geregeld rust inbouwen, dat is de link tussen dat alleen reizen en die kamer waar we nu zitten.»

zondag 27 juli 2014

De 7 Hoofdzonden volgens Charlotte Vandermeersch

 
De 7 Hoofdzonden volgens Charlotte Vandermeersch

Charlotte Vandermeersch is hot. De sexy achtentwintigjarige Oost-Vlaamse was de voorbije jaren al een opvallende verschijning in ‘Loft’ van Erik Van Looy en ‘Dagen zonder lief’ van Felix Van Groeningen, ‘De Ronde’, ‘Het goddelijke monster’ en 'Wat als?' en 'Red Sonja'.

Vandermeersch «Seks is superbelangrijk in mijn leven: zónder seks zou ik bijlange niet zo gelukkig zijn.

Charlotte Vandermeersch    'Ik vind mezelf mooier naakt dan met kleren aan'

»Als ik de seks met mijn partner niet meer goed vind, is dat het begin van het einde. Dat heb ik in het verleden al een paar keer meegemaakt, zelfs met een jongen die ik voor de rest héél graag zag: ik vond hem heel lief, knap en inspirerend, maar de passie was weg.

»Toen ik dat eindelijk tegen hem durfde zeggen, was het te laat. Sindsdien heb ik mij voorgenomen om het veel sneller te zeggen als ik niet tevreden ben. Er gaat zoveel kapot door niet te praten.

»Iemand graag zien is voor mij niet voldoende om over een goede relatie te kunnen spreken. Ik denk dat ik langer bij iemand zou kunnen blijven als de seks goed is en we voor de rest niet goed met elkaar kunnen opschieten, dan omgekeerd.»

HUMO Wat is goede seks voor jou?

Charlotte Vandermeersch «Als mijn hoofd niet meer werkt en mijn zintuigen het overnemen. Dan voel ik mij volkomen vrij, los van tijd en ruimte, bevrijd van alles.

»Slechte seks is als ik tijdens het vrijen mijn gedachten niet kan loslaten. Dan wordt het een technische kwestie en begin ik me te fixeren op geuren en geluiden. In die omstandigheden vind ik al snel dat seks een smerige, stinkende bedoening is (lacht).

»Dat kan echt van een detail afhangen: ik heb het ooit eens met een ex-lief meegemaakt dat ik de geur van zijn voorvocht niet meer kon verdragen. Als hij opgewonden raakte, begon ik die geur te ruiken, en voelde ik alleen maar walging.

»Ik ben heel zintuiglijk ingesteld, en ik heb snel door wat voor vlees ik in de kuip heb. Als ik iemand voor het eerst kus, weet ik meteen hoe hij in bed zal zijn. Daarom heb ik in mijn leven met veel minder mannen seks gehad dan ik mannen gekust heb: ik wist na het kussen dat de seks toch niet goed zou.

»Een enkele keer – uit geilheid? – heb ik mijn intuïtie genegeerd en ben ik toch met een slechte kusser in bed beland: en daar lag ik dan, onder een man die er niets van bakte. Het enige waar ik aan kon denken was: 'Afwerken die handel.' Walgelijk, hoor.»

HUMO Hoeveel seksuele partners heb je gehad vóór Felix?

Charlotte Vandermeersch «Dat weet ik heel precies, want ik heb ze onlangs nog eens geteld: tien. Felix is de elfde man met wie ik het bed deel. Elf is helemaal niet zo veel, zeker niet in vergelijking met sommige van mijn vriendinnen, maar het is wel genoeg om te weten wat er op de markt is (lacht).»

HUMO Heb je ook seksuele ervaringen met vrouwen?

Charlotte Vandermeersch «Nee. Hoewel... Ik was twee jaar geleden op reis in Mexico, en daar heeft een vrouw mij proberen binnen te doen. De laatste avond in Mexico City ben ik gaan dansen met een jonge, getrouwde vrouw die ik ergens onderweg had leren kennen. De volgende ochtend vloog ik terug naar huis, en zij had me bij het afscheid gevraagd of ik nog iets bij haar in haar appartement wou komen drinken.

»Daar is ze, heel onschuldig, mijn voeten beginnen te masseren. Ik was dronken en ik vond alles best. Tot ze opeens mijn dikke teen in haar mond stak! Ik zat daar op de bank, perplex, en ik kon alleen maar denken: 'O nee! Wat moet ik hier nu mee?' En toen begon ze langzaam langs mijn been naar boven te strelen.

»Ik wist niet wat ik moest doen: moest ik haar tegenhouden, of haar gewoon verder laten doen en mij eraan overgeven? Het was tenslotte mijn eerste keer seks met een vrouw: wie weet vond ik het wel geweldig.

»Uiteindelijk heb ik haar nog even laten doen en heb ik zelfs met haar gekust. Maar toen begon ik me toch een beetje schuldig te voelen. Ik had het gevoel dat ik Felix aan het bedriegen was, ook al was het dan met een vrouw. Maar wat mij vooral tegenhield, terwijl ze opgewonden geraakte, was dat ik haar begon te ruiken.

»Opeens beeldde ik me in dat ze haar slip uittrok, en ik dacht: 'O nee, een natte blote foef en borsten, dat zie ik écht niet zitten.' Ik heb toen tegen haar gezegd: 'Lo siento. Het spijt me, maar hier stop ik.'

»Dat was mijn eerste en wellicht ook laatste lesbische ervaring (lacht).»

HUMO Van welk soort seks begrijp je niet dat mensen er plezier aan beleven?

Charlotte Vandermeersch «Ik heb ooit eens een artikel gelezen over homo’s in Duitsland die kakfeestjes organiseren: mannen kakken in speciaal ingerichte ruimtes op glazen tafels, terwijl andere mannen onder de tafels alles van dichtbij volgen.

»Gevorderden hebben geen tafels nodig en laten rechtstreeks op zich kakken. Sorry, maar ik begrijp echt niet wat je daar geil aan kunt vinden. Op elkaar pissen, daar kan ik me dan nog eerder iets bij voorstellen – als het tenminste geen stinkende gele ochtendpis is (lacht).»

HUMO Kan porno je boeien?

Charlotte Vandermeersch «Ik had nog maar heel weinig bewust naar porno gekeken, maar enkele maanden geleden was Felix zo hard aan het werken dat hij me een beetje aan mijn lot overliet, en toen ben ik wat beginnen te surfen. Ik had gevraagd of hij een goede pornosite kende, en hij had me pussy.com aangeraden (lacht). Het deed me wel iets: snel zoeken naar een filmpje dat je opwindt, en jezelf dan meteen bevredigen.»

HUMO Stel dat Felix er geen punt van zou maken, wie zou dan je favoriete onenightstand zijn?

Charlotte Vandermeersch «Bill en Eric uit ‘True Blood’. Samen welteverstaan – zoals in een droom van Sookie in het laatste seizoen: een scène die subtiel werd aangezet, maar jammer genoeg onuitgewerkt bleef.

»Het gaat mij om de personages, niet om de acteurs zelf – die zijn te menselijk. Ik wil een vampierentrio: geen hartenklop, eindeloos libido, en ééúwen ervaring! Joehoe!»